Tehran University of Medical Sciences
home | Farsi
Print

Ahmad Ameri

بررسي ارتباط ميان حدت بينايي دوچشمي در دور و ديد سه بعدي دور در بيماران مبتلا به اگزوتروپي متناوب


Authors: دكتر انوري- دكتر عامري- دكتر جعفري- دكتر احمدزاده خرازي
Keywords: اگزوتروپي متناوب، ديد سه بعدي دور، حدت بينايي دو چشمي در دور
مجله چشم ‎پزشكي ايران, Vol.17, No.3, 1383,Page:7-11

سابقه و هدف: اصولا کاهش Distance Stereo Acuity (DSA)در بيماران مبتلا به Intermittent Exotropia X(T)يک نشانه ارزشمند جهت کاهش قدرت کنترل انحراف در اين بيماران مي باشد. از طرفي طبق مطالعه انجام شده توسط آقاي Walshو همکاران اين ادعا مطرح شده است که ارتباط معني داري بين کاهش DSAو کاهش distance binocular visual acuity (BVA)وجود دارد. لذا در صورت صحت اين فرضيه مي توان با يک تست ساده کاهش کنترل اگزوتروپي متناوب را تشخيص داده و نسبت به عمل جراحي احتمالي تصميم گرفت. اين مطالعه در جهت اثبات يا رد اين فرضيه انجام شده است.

مواد و روش ها: يک مطالعه آينده نگر از بيماران مبتلا به X(T)با سن 60-6 سال انجام گرديد. فقط بيماراني که مبتلا به Exodeviationاز نوع Basicو يا True) Divergence Excessيا (Simulatedبودند، وارد بررسي آماري شدند. آناليز اطلاعات شامل سن بيماران، Visual Acuityتک چشمي و دو چشمي در دور، وضعيت اکولوموتور و فيوژن، DSAو NSA (Near Stereoacuity)بود.

يافته ها: 38 بيمار مبتلا به X(T)مورد بررسي قرار گرفتند ولي تنها اطلاعات 28 بيماري که مبتلا به X(T)از نوع Basicو Psudo & True divergence excessبودند وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمع آوري شده از 28 بيمار نشان داد که اندازه هاي BVAبا کاهش DSAارتباط آماري معني داري ندارد.

نتيجه گيري: کاهش DSAيک شاخص خوب از اختلال فيوژن حسي در بيماران مبتلا